Archive for the 'live' Category

14
Μάι.
10

Greece Gone Garage διήμερο festival

Ένα 2ήμερο garage punk πανδαιμόνιο!
στο ιστορικό Liveάδικο της πόλης, Αν Club

Η Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Pepper έχει ξεκινήσει τα γυρίσματα ενός ντοκιμαντέρ για τη garage κοινότητα της ελληνικής ανεξάρτητης σκηνής των τελευταίων εικοσιπέντε χρόνων (1985-2010). Για τις ανάγκες αυτού του ντοκιμαντέρ, διοργανώνει ένα διήμερο… κόλαση!!! Ένα 60s Garage Punk μουσικό φεστιβάλ με τίτλο «Greece Gone Garage», την Παρασκευή 14 και το Σάββατο 15 Μαΐου στον Αν Club στα Εξάρχεια (Σολωμού 13-15). Το φεστιβάλ θα κινηματογραφηθεί και θα ηχογραφηθεί, καθώς θα αποτελέσει το σκελετό του ντοκυμαντέρ. Θα συμμετάσχουν κυρίως μπάντες που ξεκίνησαν μέσα στη δεκαετία του ’90 ( The Yesterday’s Thoughts, The Frantic V, The Meanie Geanies, The Teardrops, The Voyage Limpid Sound) και άντεξαν στο χρόνο αλλά και νεώτερες που κρατάν τη σκηνή ζωντανή.

Πληροφορίες
Τόπος
LIVE: Αν Club, Σολωμού 13 – 15, Εξάρχεια.
After Party (15 /05): Closer, Ιπποκράτους 150 κ’ Βατατζή
Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:00 και θα τηρηθεί αυστηρά το χρονοδιάγραμμα (πρώτη εμφάνιση στις 9:30).
Είσοδος: 12 Ευρώ η ημέρα & 20 Ευρώ το Διήμερο.
Τα έσοδα από τα εισιτήρια θα διατεθούν ως οικονομική ενίσχυση για την ολοκλήρωση της παραγωγής του ντοκιμαντέρ.
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 211 7050004
Email: garagedocumentary@gmail.com

06
Οκτ.
07

Muse – Live at Terra Vibe 04-10-2007

Χιλιάδες αιωρούμενα χαρτάκια, άλλα τόσα μπαλόνια, virtual έναστροι ουρανοί, καταράχτες φωτός, απίστευτες μουσικές δονήσεις, τεράστια video walls, με λίγα λόγια υπερθέαμα.

Αυτό μας χάρισαν για μιάμιση ώρα οι Muse την Πέμπτη το βράδυ, σε ένα Terra Vibe που παραληρούσε και ζούσε μοναδικές στιγμές, από ένα μεγάλο συγκρότημα που επέλεξε  να μας επισκεφτεί στο απόγειο της καριέρας του και όχι δεκαπέντε χρόνια μετά ως είθισται.

Χορτάσαμε μουσική (είπαν σχεδόν τα πάντα), στην δεύτερη σειρά όπου και βρισκόμουν είναι απερίγραπτο το τι γινόταν (ακόμα πονάω παντού), παράφρονες και συνεπαρμένοι από το θέαμα και την εκρητκτική ατμόσφαιρά όλοι. Μία υπέροχη, ανεπανάληπτη κόλαση.

Ότι και να διαβάσεις για τα live των Muse είναι ανίκανο να σου δώσει την ακριβή εικόνα όλων όσων συμβαίνουν εκεί. Μόνο αν έχεις την τύχη (γιατί τύχη είναι) να παρεβρεθείς σε ένα από αυτά, καταλαβαίνεις το γιατί οι ζωντανές τους εμφανίσεις έχουν τη φήμη που έχουν και μένουν αναλλοίωτες στο μυαλό σου από τον χρόνο.

Υπερβολή καμία σε όλα όσα αναφέρω και επιλέγω αντί για λεπτομερή περιγραφή να σας συστήσω να δείτε τα δύο video που απορώ πως γυρίστηκαν έστω και στην κατάσταση που γυρίστηκαν, αφού οι δικές μου προσπάθειες απέβησαν  όλες άκαρπες εξαιτίας της ενέργειας του πλήθους που έκανε την υπόθεση σταθερή κάμερα να φαντάζει αδύνατη.

Τρομερή εμπειρία.Από αυτές που οφείλει ο κάθε οπαδός τους να χαρίσει στον εαυτό του, μία έστω φορά.

Respect!

23
Σεπτ.
07

Patti Smith Live in Athens

 

Γεμάτος χτες ο Λυκαβηττός, γεμάτοι κι εμείς, ξεχειλισμένοι στο τέλος από την ενέργεια μιας γυναίκας που σε τίποτα δεν έχει αλλάξει σε μουσικές, πεποιθήσεις και  στυλ, χρόνια τώρα.  

Ντυμένη με ένα τζιν και ένα μπλουζάκι με το σήμα της ειρήνης και την λέξη «love» γραμμένη πάνω του, λες και ξεπήδησε από άλλες δεκαετίες, χειροκροτούσε, χαιρέταγε, αντάλλαζε χειραψίες και ιπτάμενα φιλιά με το κοινό της που την αποθέωσε και μοιράστηκε μαζί της την αστείρευτη αδρεναλίνη που διαθέτει.

Ακούστηκε ό,τι έπρεπε να ακουστεί για να ονειρευτούμε, να χορέψουμε και να ουρλιάξουμε.

Because The Night, Land, People Have The Power, Smell like teen spirit (με την συμμετοχή μπουζουκιού!) Within without, you, Gloria, Are You Experienced?, Dancing Barefoot. Free Money (πόσο κομματάρα μπορεί να γίνει ακόμα αυτό το λατρεμένο τραγούδι, αναρωτιόμουν σε όλη τη διάρκεια που μου τρέλαινε τα αυτιά)

 

Ακούστηκαν όπως πάντα, αντιρατσιστικά και αντιπολεμικά  συνθήματα ”Δεν μας πιστεύετε γιατί είμαστε Αμερικανοί. Μα δεν υπάρχει μέρα που να μην το αναφέρουμε στον “κύριο” Bush. No more war! No more War! ”

Ακούστηκε η ίδια να λέει για το ηλιοβασίλεμα που απόλαυσε από την κορυφή του λόφου μαζί με την μπάντα της, λίγες ώρες πριν.

Αεικίνητη, επί δύο ολόκληρες ώρες, χωρίς διάλειμμα, έφηβη στην ψυχή και έφηβη όπως αποδείχτηκε  και στο σώμα.

Patti you are beautifull φώναξε κάποιος από το πλήθος κι εκείνη χαμογελώντας γέμισε τον χώρο με φώτα και ήχους που χόρευαν πάνω από τα κεφάλια μας ζεσταίνοντας  το ψυχρό Σαββατόβραδο,  βαζοντάς του φωτιά.

Ήταν από αυτές τις συναυλίες που θέλεις κι άλλο. Που δεν σου φτάνει καθόλου η μεγάλη της διάρκεια. Που δεν σου αρκεί το ότι σου τραγουδήθηκαν  πάνω από 20 τραγούδια μοναδικά. Παραμένεις εγωιστικά ανικανοποίητος και ελπίζεις η Αθήνα να επιλεχθεί και στην επόμενη περιοδία ως προορισμός.

Ναι! Η Patti είναι όμορφη. Όμορφη εκεί που πρέπει να είναι. Στην ψυχή. Και έκανε ζωντανά, αυτό που κάνει μέσα από τη δουλειά της ασταμάτητα. Τάισε το μυαλό μας.

(Aς μου συγχωρεθεί το τρεμούλιασμα στο video, μα πως να παραμείνεις ακίνητος όταν σε δονεί η μουσική;)

24
Αυγ.
07

Muse (in Athens)

Για το Black holes and revelations τα είπαμε τον Οκτώβρη, λίγο μετά την κυκλοφορία του.

Ένα χρόνο μετά, αφού το απολαύσαμε ουκ ολίγες φορές και το τραγουδήσαμε άλλες τόσες, σειρά έχει η live εμφάνιση των Muse  στο Terra Vibe στις 4 Οκτωβρίου.

Η Αθήνα επιλέχθηκε ως πρώτος σταθμός της Ευρωπαικής τους  περιοδείας , τα εισιτήρια κοστίζουν από 25 έως 50 ευρώ και εμείς θα είμαστε εκεί για να τους δούμε επιτέλους από κοντά.

13
Μάι.
07

The Last Drive – Live

by horexakias

last-drive-teliko.jpg

 

Θα μπορούσα να γράψω απίστευτα πολλά πράγματα για τους Last Drive και για τη συναυλία τους στις 11/5 στο Gagarin. Θα αρκεστώ όμως στα άκρως απαραίτητα.

Η ιστορία για τους Last Drive αρχίζει να γράφει το 1983, όταν ο Αλέξης Καλοφωλιάς μπάσο-φωνή, ο Nick Pop Mind κιθάρα και ο Χρηστός Μιχαλάτος φτιάχνουν ένα συγκρότημα με το όνομα του αγαπημένου τους κοκτέιλ. Το 1984 προστίθεται και Γιώργος Καρανικόλας κιθάρα επίσης. Είναι από την Αθήνα και παίζουν γκαράζ και rock and roll διασκευές,σε επιτυχίες του ’60. Το Midnite Hop είναι ο πρώτος τους 7″ δίσκος. Παίζουν σαν support δίπλα σε μεγάλα ονόματα όπως οι Creeps, Dead Moon, Dream Syndicate. To 1985 αντικρίζει τον κόσμο το πρώτο τους lp Underworld shakedown από τη music maniac. Γνήσιος γκαράζ δίσκος με διασκευές και δικά τους κομμάτια. Παρόλα αυτά περιοδεύουν σε Γερμανία, Γαλλία και Ολλανδία, και το 1988 το δεύτερο δισκάκι τους εμφανίζεται με τον τίτλο Heatwave.

Το γκαράζ θεωρώ ότι είναι δύσκολο ως είδος μουσικής, ή το ακούς μανιωδώς ή δεν το ακούς καθόλου. Συντηρητικό και πεισματικά μη εξελίξιμο. Για παράδειγμα οι Fuzztones είναι ίδιοι και απαράλλαχτοι σε κάθε δίσκο τους. Κάπου εκεί στα 1990 οι Last Drive όμως κάνουν στροφή σε πιο ροκ ήχους, με τους γκαραζοροκαμπιλάδες, να απογοητεύονται λίγο. Με τη στροφή αυτή που έκανε το συγκρότημα δεν σημαίνει ότι έχασε κάτι από τη γοητεία του, ή το δυναμισμό του. Αντίθετα φτιάχνει ακόμα ένα δίσκο το 1992 το F*Head Entropy. Το lp Subliminal είναι το κύκνειο άσμα τους το 1994. Το 1995 ο Καλοφωλιάς αποχωρεί. Τα υπόλοιπα μέλη ψάχνουν για αντικαταστάτη, τελικά όμως έρχεται η διάλυση αντί του αντικαταστάτη, λίγο καιρό μετά. Να προσθέσω δε, ότι σχεδόν όλοι οι δίσκοι τους έχουν κυκλοφορήσει και στο εξωτερικό……..

……Φτάνοντας στο Gagarin,η μισή Λιοσίων είναι κλειστή από το κόσμο. Το κοκόρι, η αλυσίδα, το ρεβέρ, το καρό πουκάμισο, το all star είναι εκεί παρόν σε όλο του το μεγαλείο. Γύρω στις 10 βγήκαν οι Ducky Boyz, να ζεστάνουν λίγο την ατμόσφαιρα και εκεί συνειδητοποιώ ότι δεν μπορώ να φέρω τη μπύρα στο στόμα μου από το κόσμο. Οι τριμελείς Ducky Boyz παίζουν σκληρό και γρήγορο psychobilly, όμως ο ήχος στο Gagarin δεν τους βοήθησε σχεδόν καθόλου. Στις έντεκα και κάτι βγήκαν οι Last Drive, με τα μοναδικά ίσως λόγια που ακούστηκαν από το Καλοφωλιά, «Και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα» και οι πρώτες νότες του midnite hop άρχισαν να αιωρούνται. Δεν θα σταθώ σε κανένα κομμάτι ξεχωριστά πέρα από κάποιες διασκευές. Τα τραγούδια τους δυναμίτες, παίχτηκαν όλα, ένα προς ένα, σε εκρηκτικούς ρυθμούς, πανέτοιμους να ανατινάξουν το Gagarin στον αέρα. Οι κιθάρες του B George Bop και του Nick Pop Mind ήταν σαν πριόνια έτοιμα να κόψουν στο πέρασμα τους τα πάντα. Ο Alex όργωσε σπιθαμή προς σπιθαμή με το μπάσο του τη σκήνη, και ο Chris BI κράταγε σταθερά τους ρυθμούς με τα τύμπανα του. Ο κόσμος τραγουδούσε και χόρευε,(τελικά χτυπήθηκα μέχρι τελικής πτώσεως) σε μια φρενήρη κατάσταση που ούτε και οι ίδιοι οι Drive δεν πίστευαν. Το κομμάτι των Human Expression, every night, ένα νωχελικό κομμάτι γεμάτο ένταση, που παίχτηκε απίστευτα. Δεν θα μπορούσαν παραλείψουν τη Misirlou, του Ρουμπάνη και του Πατρινού που παίχτηκε για πρώτη φορά το 1927 και διασκευάστηκε αρχικά από τον σερφά Dick Dale. Άραγε o Tarantino να ήξερε για τη διασκευή των Last Drive? Τέλος θα ήθελα να ήμουν από μια μεριά να δω τους Rogers & Hart να ακούν το Blue Moon από το Καλοφωλιά και τη παρέα του. Τραγούδι τους που προοριζόταν για μπαλάντα!! Κάπου εκεί όλα τελειώνουν. Έχουν περάσει δυο ώρες. Οριστικά όμως η συναυλία τελειώνει μετά από μια ώρα επιπλέον και δυο ολιγόλεπτα encore. Η συσσωρευμένη ενέργεια των Drive σε μια δεκαετή απουσία, για όσους βρέθηκαν εκείνο το βράδυ στο Gagarin, σε καλό τους βγήκε. Το γκαράζ σε όλο του το μεγαλείο. Κάθε καλή συναυλία βέβαια σου αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση. Γλυκιά γιατί πέρασες ωραία, πικρή γιατί τελείωσε.

Για τους φίλους μου στη Θεσ/νίκη οι Last Drive θα παίξουν στις 19/5. Απίστευτη συναυλία. Τα παλιά βινίλια να σκαρφαλώσουν στα πικάπ και οι βελόνες να αρχίσουν να κολυμπάνε μέσα στα αυλάκια. Rock and Roll Psychosis and Garage disease!!!

Ευχαριστώ πολύ την Candyblue για το κολάζ. Αφιερώνω το ποστ στον Β.

Night of the phantom
(και μια παλαιότερη εμφάνιση στην ΕΤ.2 στα videos. Devil may care από το Heatwave)




Rock αναγνώσεις

Free Image Hosting at www.ImageShack.us

ROCK ΣΤΑΣΕΙς

Rock Stats

  • 44,595 hits