28
Νοέ.
07

Puressence – Don’t forget to remember (2007)

Δεν ξέρω πως ξεκινάει κάποιος να γράψει μια περιορισμένης έστω έκτασης κριτική για ένα από τα αγαπημένα του groups, ξέρω όμως ότι σίγουρα το «Don’t forget to remember»  είναι μια πολύ καλή συνέχεια του  «Planet Helpless», του προηγούμενου δηλαδή album των Puressence και επίσης ξέρω πως τουλάχιστον 3 από τα tracks του θα μου κρατάνε συντροφία για αρκετό καιρό από τώρα.

Και μιλάω για τα «Don’t Forget To Remember», «Palisades» και  «Drop Down To Earth» το οποίο κυκλοφόρησε και σε single.

Δεμένη δουλειά, με τις κλασικές κιθαριστικές απόπειρες να δηλώνουν δυνατά την παρουσία τους  και το χαρακτηριστικό βιμπράτο του J.Mudriczki να είναι πανταχού παρών «ζωγραφίζοντας» υπέροχες φθινοπωρινές  μελωδίες.

Έντονα συναισθηματικά τραγούδια, που συνδυάζουν  το λυρικό με το επικό στοιχείο και όπως πάντα, μερικοί  από τους πιο ευαίσθητους και φορτισμένους στίχους της βρετανικής pop-rock είναι και πάλι εδώ, ενώ οι διθυραμβικές κριτικές που απέσπασαν για το πρώτο και ομώνυμο «Puressence» album τους είναι απούσες από τότε, απλά και μόνο γιατί οι περισσότεροι δεν μπόρεσαν να προχωρήσουν μπροστά μαζί με το group, παραμένοντας  κολλημένοι στο ομολογουμένως αριστουργηματικό ντεπούτο τους.

Θα παραδεχτώ ότι τα “Don’t Know Any Better” και “Bitter Pill” με έκαναν να πλήξω αφόρητα. Και λοιπόν; Μήπως τεράστιες μπάντες δεν έχουν συμπεριλάβει στα tracks τους ήχους τέτοιους που να σε κάνουν να αναρωτιέσαι, τι δουλειά έχουν δίπλα σέ τραγούδια ύμνους;

Το Don’t forget to remember αφήνει την αίσθηση ενός ισορροπημένου αποτελέσματος. Στους άλλους. Εμένα  κάνει  το πίσω μέρος του λαιμού μου να ανατριχιάζει όπως την πρώτη φορά που τους άκουσα και έψαχνα μανιωδώς να μάθω ποιοί είναι οι κύριοι αυτοί, ώστε να μην ξεχνάω να τους θυμάμαι…

 Tracklist

1. Moonbeam
2. Don’t Forget To Remember
3. Drop Down To Earth
4. Don’t Know Any Better
5. Life Comes Down Hard
6. Bitter Pill
7. Brainwaves
8. Palisades
9. Sold Unseen
10. Burns Inside

Advertisements

2 Responses to “Puressence – Don’t forget to remember (2007)”


  1. 1 xnoudi
    Νοέμβριος 28, 2007 στο 10:47 πμ

    Βρέθηκε κανείς στο Gagarin? Αν ναι, για πείτε… Ακόμα λυσσάω που δεν τα κατάφερα να πάω.

  2. Νοέμβριος 28, 2007 στο 12:36 μμ

    Ξέρεις την αγάπη μου και την εμμονή μου γι’ αυτήν την μπάντα. Θα τολμήσω ωστόσο να πω ότι ήταν με διαφορά το «λιγότερο καλό τους» άλμπουμ! Και παραξενεύτηκα στο εξής πολύ πολύ πολύ: ενώ περίμενα κενά και ελλείψεις στις κιθάρες μετά την αποχώρηση του McDonald, ενός από τους καλύτερους κιθαρίστες των τελευταίων ετών στην Αγγλία, πιστεύω ότι στάθηκαν κιθαριστικά πολύ καλά. Αυτό που δεν περίμενα ήταν η «ρηχή» παραγωγή στη φωνή του James, που είναι και το χαρακτηριστικό τους. Είναι μια μπάντα που (δυστυχώς) δεν έχει σίγουρη την επιτυχία και με κάθε δουλειά τα παίζει όλα για όλα. Και έπρεπε να στηρίξει η παραγωγή το πιο έντονο χαρακτηριστικό τους.

    Το άλμπουμ ωστόσο δεν τους «έφυγε» απ’ τα χέρια. Είναι Puressence. Και για μένα αυτό μετράει. Και αναμφισβήτητα υπάρχουν κομμάτια που θα έγραφαν μόνο αυτοί.

    Αρκετά μέτρια και η εμφάνισή τους στο Gagarin στις 23/11. Δεν τους είχα δει σε κλειστό χώρο και περίμενα η ηχητική του να τους βοηθήσει. Η κιθάρα ήταν χαμηλά όμως. Πολύ. Και ο ήχος της ακουστικής απλά ΚΑΚΟΣ. Μπάσο, φωνητικά και τύμπανα στο ύψος τους, κράτησαν τα προσχήματα και με το παραπάνω!

    Δεν περνάνε καλή περίοδο. Το «I suppose» δεν το παίζεις δεύτερο κομμάτι σε συναυλία. Σαν να ήθελαν να κρυφτούν πίσω απ’ αυτό. Πιστεύω ότι περνάνε τη φάση τους και ελπίζω να παραμείνουν ενωμένοι. Και δεν υπάρχει προσωπικά τίποτα που να χρειάζεται να μου τους θυμίζει. Θα τους θυμάμαι και θα τους αγαπάω πάντα!


Comments are currently closed.

Rock αναγνώσεις

Free Image Hosting at www.ImageShack.us

ROCK ΣΤΑΣΕΙς

Rock Stats

  • 44,632 hits

Αρέσει σε %d bloggers: