19
Οκτ.
07

The Killers – Sawdust

To Sawdust  είναι το νέο album  των Killers που θα κυκλοφορήσει στις 13 Νοεμβρίου και θα περιέχει  B-sides από παλαιότερες δισκογραφικές τους δουλειές καθώς και κάποια καινούργια tracks όπως το Tranquilize που ερμηνεύουν μαζί με τον Lou Reed,  την διασκευή του «Shadowplay» των Joy Division (για αυτό,  έχω πάρα πολλές και έντονες ενστάσεις **) που ακούγεται  στην ταινία Control, αλλά και την πολύ καλή διασκευή τoυ  Romeo & Juliet των Dire Straits ( τα δύο πρώτα είναι  διαθέσημα για download στο tracklist,  oh yes!).

Κοντά στα Χριστούγεννα θα κυκλοφορήσει και ένα single με τίτλο Don’t Shoot me Santa (!) ενώ για ολοκαίνουργια δουλειά τους, πρέπει να περιμένουμε μέχρι το τέλος του 2008.

** Για  ορισμένους ύμνους πρέπει να βγαίνει απαγορευτικό διασκευής τους. Πολύ απλά και πολύ κάθετα!

Τrack list

1. Tranquilize (feat. Lou Reed)
2. Shadowplay (The Killers covers Joy Division)
3. All The Pretty Faces
4. Leave The Bourbon On The Shelf
5. Sweet Talk
6. Under The Gun
7. Where The White Boys Dance
8. Show You How
9. Move Away
10. Glamorous Indie
11. Who Let You Go?
12. The Ballad of Michael Valentine
13. Ruby, Don’t Take Your Love To Town
14. Daddy’s Eyes
15. Sam’s Town (Abbey Road Version)
16. Romeo and Juliet
17. Mr. Brightside (Jacques Lu Cont’s Thin White Duke Remix)

Romeo & Juliet  

Advertisements

4 Responses to “The Killers – Sawdust”


  1. Οκτώβριος 19, 2007 στο 11:21 πμ

    Οι Killers θα έλεγα ότι είναι μια περίπτωση αρκετά ελπιδοφόρα στο τωρινό τοπίο της ροκ σκηνής. Έχω απογοητευτεί πλήρως από τα γκρουπάκια που ξεπετάγονται σαν τα μανιτάρια και …»όταν μεγαλώσουν θέλουν να γίνουν Radiohead», όπως έχω γράψει και στη σχετική μου ανάρτηση για τους Radiohead. Πλήρης απογοήτευση. Ανάλωση σε μεγαλεπίβολους στίχους που τους τραβάς απ’ τα μαλλία (του κώλου λέω εγώ), κιθάρες να βαράνε έως και με metal διάθεση άνευ λόγου και αιτίας, τραγουδιστές που ξελαρυγγιάζονται και που ο καλύτερος είναι λίγο χειρότερος από εκείνον των Savage Garden, ανυπαρξία πλήρης στην παραγωγή του μπάσου, και γενικά ΚΑΜΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΓΚΡΟΥΠ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ.

    Οι εξ Αμερικής Killers, ωστόσο, φαίνονται να είναι αρκετά παρήγορο φαινόμενο. Φυσικά θα περιμένω αρκετά μέχρι να τους θεωρήσω κάτι πολύ καλό. Φαίνονται όμως μέχρι στιγμής αρκετά αξιοπρεπείς. Αρκετά χαρακτηριστική φωνή τραγουδιστή, συμπαθητικοί και απλοί (όχι απλοϊκοί) στίχοι, καλές παραγωγές, καμία υπερβολή, και γενικά – εμένα τουλάχιστον – μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον να παρακολουθήσω την πορεία τους. Εύχομαι να είναι μια όαση (γιατί περί όασης πρόκειται) στο τωρινό – και μελλοντικό – πονεμένο τοπίο της ροκ.

    Σχετικά με το θέμα των διασκευών, δεν θα συμφωνήσω. Είμαι απόλυτα και κάθετα αντίθετος στα «δεν αγγίζουμε», «ποιοί είναι αυτοί οι νέοι που θα διασκευάσουν πχ Joy Division», «δεν βγαίνουν πια όπως παλιά» κλπ. Σημασία έχει η διασκευή να είναι διασκευή και όχι απλή «επαναπαιξία», δηλ. αυτός που διασκευάζει να κάνει το κομμάτι δικό του, να είναι σαν να το έγραψε αυτός, να μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί τμήμα της δισκογραφίας του, και ας βγήκε «χτες». Τα αγγίζουμε και μάλιστα πολύ. Και ειδικά με τους Joy Division το θέμα είναι τεράστιο. Η PJ δηλαδή γιατί διασκεύασε Dylan (και πολύ καλά έκανε) στον δεύτερό της δίσκο; Αλλά είναι μεγάλο το θέμα.

    Ελπίζω να μην κούρασα. Χαιρετώ!

  2. 2 xnoudi
    Οκτώβριος 19, 2007 στο 12:52 μμ

    Δεν θα διαφωνήσω σε τίποτα, ΕΚΤΟΣ από το θέμα των διασκευών. Το shadowplay (και πολλά άλλα τραγούδια μεγατόνων) δεν θα ήθελα να το ακούσω ούτε καν από μυθικά ονόματα διασκευασμένο. Δεν είναι θέμα του πόσο καιρό έχεις στο χώρο ως μουσικός ή του πιο είναι το δείγμα της δουλειάς σου, αλλά του ότι μερικά πράγματα παραμένουν αναντικατάστατα και χάνουν στις δεύτερες ή τρίτες τους εκδοχές κάτι από αυτό για το οποίο εγώ τουλάχιστον τα λάτρεψα. Την αυθεντικότητά τους.

    Τις καλησπέρες μου 🙂

  3. 3 w4tt4n4bb3
    Νοέμβριος 4, 2007 στο 8:48 πμ

    Τα πειράματα κρίνονται εκ του αποτελέσματος.
    Και το να διασκευάσεις Joy Division επειδή μουσικά έχουν μια μοναδικότητα σε ήχο και ερμηνεία, είναι ένα επικίνδυνο πείραμα. Πρέπει να κριθεί εκ του αποτελέσματος.
    Οι Killers δεν προσπαθούν να μας πείσουν να ξεχάσουμε την αρχική εκτέλεση ή όλα όσα μας δένουν μεταξύ μας.
    Είμαι εναντίον των διασκευώω σε μπάντες που μου αρέσουν, αλλα κρίνω εκ του αποτελέσματος.
    Και επειδή η μουσική είναι εξέλιξη και το να κολλάμε σε συγκροτήματα του παρελθόντος ίσως έχει να κάνει όχι μόνο με τη μουσική της περιόδου εκείνης αλλά και με άλλους παράγοντες, θα συμφωνήσω ότι οι Killers στάθηκαν επάξια και έκαναν το κομμάτι δικό τους…
    Αλήθεια στα live οι μουσικοί τι κάνουν; Δε διασκευάζουν τα δικά τους κομμάτια;
    Το δικαίωμα το αποκτούν επειδή είναι δικά τους;

    Να απορρίψω διασκευές όπως των Nouvelle Vague στο In a manner of speaking ή του Δεληβοριά στο Invitation to the Blues του Tom Waits, επειδή θεωρώ τον Waits θεό; Προτιμώ να την κρίνω εκ του αποτελέσματος. Γιατί το επιχείρημα κάποια συγκροτήματα δεν τα αγγίζουμε οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δε θα πρέπει να γίνονται διασκευές. Γιατί όλοι μας έχουμε κάποιο συγκρότημα που δεν πρέπει να αγγίζεται κατά τη γνώμη μας. Αν τα αθροίσουμε όλα αυτά τότε δε θα μείνει και κανένα.

    Μετά από ένα live του Δεληβοριά τον είχα ρωτήσει για το Invitation to the Blues και μου είχε πει ότι το είχε κάνει γιατί ένα καλοκαίρι είχε λιώσει την κασέτα στο αυτόκίνητο ακούγοντάς το.
    Και όταν του είπα δεν μπορώ να αποφασίσω ποια από τις 2 εκδοχές είναι οι καλύτερες αυτός μου είπε ότι είναι δεμένος με την αυθεντική. Εγώ αντίστοιχα είχα δεθεί με τη διασκευή γιατί αυτήν είχα ακούσει πρώτα και είχα συνδέσει με κάποιες στιγμές. Ο Φοίβος κατάφερε να κάνει το κομμάτι να ακούγεται δικό του…
    Αν δεν το είχε διασκευάσει, πολύ απλώς θα είχα χάσει αυτήν την επαφή και αυτό το δέσιμο τη δεδομένη στιγμή.

    Για αυτό κρίνω εκ του αποτελέσματος. Στην τέχνη δεν πρέπει να υπάρχουν κόκκινες γραμμές ή κανόνες. Πρέπει να κρίνονται εκ του αποτελέσματος.

    Παρεμπιπτόντως ο δίσκος είναι φοβερός όπως και ο frontman των Killers…Μπορεί στιχουργικά να μην είναι τόσο κορυφαίοι αλλά μουσικά και ηχητικά δεν είναι πυροτέχνημα.

  4. 4 w4tt4n4b3
    Νοέμβριος 4, 2007 στο 9:24 πμ

    Έχω αφήσει το winamp να παίζει και ξαφνικά ακούω κάποιον να τραγουδάει Morrissey από την προσωπική του δισκογραφία…
    Διασκεύασαν και Morrissey οι Killers…
    Θέλουν να συγκεντρώσουν και τα πυρά των φαν του Morrissey…και μόνο για αυτό τους πάω…


Comments are currently closed.

Rock αναγνώσεις

Free Image Hosting at www.ImageShack.us

ROCK ΣΤΑΣΕΙς

Rock Stats

  • 44,572 hits

Αρέσει σε %d bloggers: