11
Ιον.
07

Black Rebel Motorcycle Club – Baby 81 (2007)

by dr.Uqbar

Οι B.R.M.C. έγιναν ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα με τον πρώτο τους self-titled δίσκο ο οποίος ήταν πραγματικά ένα breakthrough για το 2000. Τα είχαν όλα. Σκοτεινές κιθάρες, όμορφες μελωδίες, δυνατά «ζεπελινικά» τύμπανα και cool στυλάκι. Μέχρι και το 3ο τους album Howl στο οποίο άρχισαν να ασχολούνται με τις ρίζες των blues και αφού άλλαξαν εταιρεία και έχασαν τον ντράμερ τους οι κριτικοί τους λάτρευαν.

Όχι φέτος όμως.

Ο ήχος τους επέστρεψε στο παλιό καλό τους στυλάκι, μα το πρόβλημα προέκυψε στις ιδέες τους. Δεν υπάρχουν και πολλά καινούρια πράγματα για να δεις εδώ. Ένας δίσκος που αρχικά θα τον χαρακτήριζα από μέτριο έως αξιοπρεπή. Αυτό.
Ίσως και να το προσπάθησαν πολύ. Ίσως και κάποιες φαινομενικά ανόητες ακολουθίες στίχων (suicide is easy, what happened to the revolution) φαντάζουν αρκετά επιτηδευμένες και κάποια ρεφραινάκια πιασάρικά, μα όχι τόσο για να τα θυμάσαι εύκολα μετά το πέρας της ακροάσεως.

Μέτρια πράγματα δηλαδή.

Ένα περίεργο πράγμα όμως… Συνέχισα να τον ακούω. Υπήρχε κάτι που με τραβούσε σε όλο αυτό το set τραγουδιών. Το 666 conducer, το Cold wind, το weapon of choice. Ακούγοντας αυτόν τον τοίχο ήχου (η παραγωγή είναι πολύ καλή) που έχω πια συνηθίσει και νομίζω ότι με ψηλώνει καθώς περπατώ… Δεν ξέρω.
Ίσως η βαρεμένη άρθρωση του τραγουδιστή και τα μπουκλάκια του μπασίστα, ή οι γεμάτες κιθάρες και τα απλούστατα σολάκια…

Τον δέχτηκα λίγάκι δύσκολα. Μα ακόμα τον ακούω.
Κύριοι του μαύρου επαναστατικού μηχανοκίνητου συλλόγου, υποθέτω πως μόνο εσείς θα καταφέρνατε κάτι τέτοιο. Μα όλα τα reviews είναι υποκειμενικά. Όχι;

Αφιερωμένο: Berlin

Advertisements

4 Responses to “Black Rebel Motorcycle Club – Baby 81 (2007)”


  1. Ιουνίου 12, 2007 στο 3:29 πμ

    Ντεν τους ξεύρω καλέ ντοκτοράκο.

    Για αυτό με τον ήχο τοίχου, λέω να μου στείλεις μερικά τους μουσικά τούβλα, αλλά από αυτά που εσύ αγαπάς για να χαζέψω τις επιλογές σου, πού ξέρεις; Ίσως σχηματιστεί παράθυρο από το βγάλε-άκου. Αν δεν μου αρέσουν μην φοβάσαι δεν θα στα κοπανήσω στο κεφάλι, μόνο θα τα χτίσω πυργάκι και μετά απολαυστικά θα το διαλύσω.

  2. 2 horexakias
    Ιουνίου 12, 2007 στο 7:22 μμ

    Kαταρχας θα μου επιτρεψεις να προσθεσω γιατρε,οτι BRMC προυπηρχαν ηδη απο το 1998 με αλλο ονομα,που αυτη τη στιγμη μου διαφευγει και με δισκο τον οποιο πληρωσαν οι ιδιοι για την παραγωγη. Το ονομα τους μεταγενεστερα το πηραν απο την ταινιαρα The Wild One.
    Χαιρομαι με αυτο τους το δισκο,που επεστρεψαν στις παλιες αξιες τους,αδιαφορωντας για πνευστα,μονο τυμπανα και κιθαρες.Κατι απο τα κουρελια των 60’s, κατι απο stoner rock 70’s.
    ps ευχαριστω για το κομματι 😉 xε,xε

  3. Ιουνίου 13, 2007 στο 6:44 μμ

    ** global
    Μουσικά τούβλα; Να σου στείλω πολύ ευχαρίστως.
    Το Βerlin που άκουσες τι του΄βλο σου φάνηκε;

    ** horexakias
    Καλά κάνεις και προσθέτεις, γιατίπραγματικά δεν το ήξερα αυτό.
    Οι παλιές τους αξίες όντως, τους ταιριάζουν πολύ καλύτερα. Stoner rock. Πως το ξέχασα αυτό; Νομίζω ότι τους εκφράζει πολύ καλά.

    Χαίρομαι που σου αρέσει το Berlin 😉

  4. Ιουνίου 15, 2007 στο 1:00 πμ

    Αυτό, μου φάνηκε τούβλο από αυτά που βάζεις κάτω από την γλάστρα για να στραγγίζει το νερό κι αναρωτιέσαι αν παραμένει βρεγμένο ανάμεσα στις τρύπες ή αν στραγγίξει και σκέψεις σου συνάμα.

    Τα υπόλοιπα τούβλα παρακαλώ ντοκτόρε.


Comments are currently closed.

Rock αναγνώσεις

Free Image Hosting at www.ImageShack.us

ROCK ΣΤΑΣΕΙς

Rock Stats

  • 44,572 hits

Αρέσει σε %d bloggers: