Αρχείο για Μαΐου 2007



08
Μάι.
07

Patti Smith – Twelve (2007)

By Χνούδι

Οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί της Patti Smith, γνωρίζουν πως οι καλύτερες δουλειές της κυκλοφόρησαν στην δεκαετία του ‘ 70 και ήταν το Radio Ethiopia και το εξαιρετικό Horses. Τότε είναι που ακούγονται οι περίφημες διασκευές της σε κομμάτια όπως το Generation του Pete Townshend και το Cold Turkey του John Lennon.

Tριάντα χρόνια μετά , ακόμα και για τα πρότυπα ενός καλλιτέχνη σαν την Patti Smith η κυκλοφορία αυτού του άλμπουμ μοιάζει παράξενη μα οικεία.Το Τwelve είναι μια συλλογή από μερικές πολύ πετυχημένες διασκευές των Stones, των Doors και των Nirvana και μερικές που σε βάζουν σε σκέψεις για το πως επιλέχτηκαν, όπως αυτές των Tears For Fears, του Gregg Allman, και του Stevie Wonder.

Παραμένοντας πιστή στο αρχικό πνεύμα των συνθέσεων, βάζει την προσωπική της σφραγίδα σε κάθε ένα από τα tracks αποδίδοντας τα με ένταση και σεβασμό, πράγμα που γίνεται εμφανές περισσότερο στο Smells like teen spirit όπου μετατρέπει τον ύμνο των ανά τον κόσμο ροκάδων σε folk ήχο με την προσθήκη του banjo και του βιολιού (το μόνο που θυμίζει την αρχική έκδοση είναι το εξαιρετικό μπάσο) προσθέτοντας και λίγη από την υπέροχη ποίηση του δικού της birdland δημιουργώντας έτσι μία εξαιρετική διασκευή και ίσως την πιο δυνατή στιγμή του album.

Πιο απλά διασκευασμένες αλλά και χαρακτηρισμένες ως ατυχείς επιλογές παρά την προσπάθεια για το αντίθετο, είναι τα Midnight Rider του Gregg Allman και το Everybody Wants To Rule The World των Tears For Fears.

Πιο κοντά στο ύφος των punk rock live εμφανίσεων της με την προσωπική της μπάντα, είναι η επιλογή και η απόδοση του Gimme Shelter των Rolling Stones όπου οι διαπεραστικές κραυγές και οι βρυχηθμοί δανείζουν στο αυθεντικό τραγούδι τη παθιασμένη της ένταση και το σκοτάδι της φωνής της.

Από το Soul Kitchen του Jim Morrison ξεπηδά ένας ζοφερός ήχος, στο White Rabbit των Jefferson Airplane η Patti προσθέτει έναν τόνο ψυχεδελικά χρωματισμένο, η ακουστική version του Changing Of The Guard του Βob Dylan επιτρέπει στους στίχους να αναδειχθούν με μια πιο λυρική μορφή από εκείνη στην ηλεκτρική οriginal έκδοση του τραγουδιού, το Are You Experienced οδηγείται με επιτυχία σε μια τελείως διαφορετική κατεύθνση, στο Helpless μοιάζει να θρηνεί, ενώ στο The Boy In The Bubble το επιπλέον staccato σου δίνει την αφορμή να θες να το ξανακούσεις.

Αν και τα cover albums για πολλούς θεωρούνται το καταφύγιο των “τελειωμένων” καλλιτεχνών, απαιτούν φαντασία και σίγουρα αρκετή δουλειά.

Υπάρχει όμως μια ζεστασιά, σχεδόν ένας σεβασμός σε αυτή τη συλλογή. Υπάρχει αληθινή αγάπη και μία προσωπική σύνδεση σε κάθε ένα από τα τραγούδια που επιλέχτηκαν, που την καθιστά ως ένα πολύ ενδιαφέρον και απροσδόκητο album.

Το Twelve το αγοράζεις, ακριβώς γι’αυτό που είναι. Η προσωπική ματιά ενός καλλιτέχνη σε δικά του, αγαπημένα τραγούδια. Οταν δε ο καλλιτέχνης είναι η art-punk ιέρεια Patti Smith είναι αρκετά δύσκολο να αντισταθείς στην αγορά του.

Track Listing:

01. Are You Experienced?
02. Everybody Wants To Rule The World?
03. Helpless
04. Gimme Shelter
05. Within You Without You
06. White Rabbit
07. Changing Of The Guard
08. The Boy In The Bubble
09. Soul Kitchen
10. Smells Like Teen Spirit
11.
Midnight Rider
12. Pastime
Paradise

Advertisements
04
Μάι.
07

The Shins: Wincing the night away (2007)

by dr.Uqbar
i36634er0ap.jpgΥπάρχουν κάποιοι δίσκοι που τους ακούς από την αρχή μέχρι το τέλος με το ίδιο ενδιαφέρον. Υπάρχουν δίσκοι φτιαγμένοι με αγάπη και φροντίδα. Κι όσο υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν τις καλές μουσικές και εταιρείες σαν τη Subpop, θα έχουμε πάντα κάτι καλό να περιμένουμε.Το wincing the night away είναι ο τρίτος δίσκος των Shins που μετράνε μια δεκαετία ύπαρξης και κυκλοφορεί 4 χρόνια μετά τον τελευταίο τους και πραγματικά δικαιολογούνται για τη δημιουργία μιας τόσο εμπνευσμένης δουλειάς.

 

Ο κόσμος των Shins είναι εύθραυστος και ρομαντικός. Είναι ποιητικός, ευγενής και αυφυής. Μην ψάχνετε εξάρσεις θορύβου και ναρκισσιστικές κραυγές εδώ. Τα πάντα είναι μελωδία. Αιθέρια και ιαματική.
Το κάθε κομμάτι στέκεται μόνο του δείχνοντας διαφορετικό και συνάμα αποτελώντας μια φυσική συνέχεια του προηγούμενου δίνοντας στο όλο σύνολο του άλμπουμ. Οι στίχοι, τόσο ονειρικοί όσο και απλοί (ποτέ όμως απλοϊκοί), δε θα μπορούσαν να δένουν καλύτερα με τα αιθέρια αρπέζ, τις σίγουρες συγχορδίες, τα διακριτικά ηλεκτρονικά bleeps και την συμπαθέστατη φωνή του James Mercer.
Ο συνδυασμός δεν είναι τόσο συνηθισμένος. Δεν πρόκειται για mainstream τραγούδια με προβλέψιμα ρεφραίν, ούτε και για καθαρόαιμη indie. Είναι δύσκολη η κατάταξη σε συγκεκριμένες ετικέτες. Το κράμα καταβολών τους περιλαμβάνει Byrds, Donovan, Nick Drake και Beach boys φιλτραρισμένα μέσα από ένα καθαρά προσωπικό στυλ. Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και τις επιρροές του φίλου μας του Morrissey στον τρόπο έκφρασης του κυρίου Mercer τότε ίσως να πήρατε μια ιδέα.

 

Tracklist: Sleeping lessons, Australia, Pam Berry, Phantom limb, Sea legs , Red rabbits, Turn on me, Black wave, Spilt needles, Girl sailor, A comet appears.

 

(τι κάνω bold τα καλύτερα; Για όνομα του Θεού δεν μπορώ να ξεχωρίσω ένα!)

 

Τέλος, αν βυθιστείτε στην ατμόσφαιρα των Shins, όντας ρομαντικοί και δεν δακρύσετε, τότε μάλλον χρειάζεστε δακρυγόνα! Αν πάλι σας ενοχλούν τα δάκρυα, διαθέτουν και την απαραίτητη αισιοδοξία!

 

Αφιερωμένο:Spilt Needles

01
Μάι.
07

I’m Black & I’m Proud

by horexakias

jamesbrown.jpg

Στις 25 Δεκεμβρίου είπαμε το μεγάλο αντίο, στον 73χρονο νονό της soul, τον άνθρωπο που πολέμησε και τραγούδησε (I’m Black and I’m Proud) για τους μαύρους. Φυσικά δεν θα μπορούσε να είναι κανένας άλλος από τον James Βrown. Μια από της μεγαλύτερες φιγούρες του 20ου αιώνα με επιρροές σε διάφορα είδη μουσικής όπως r&b, funk, gospel και βέβαια soul.

O James Joseph Brown γεννήθηκε στη Ν. Καρολίνα το 1933. Μεγαλωμένος από χωρισμένους γονείς, μεγάλωσε με τη θεια του. Ζωηρός, ατίθασος και σκληρός από μικρός έκανε διάφορες δουλειές αφού σταμάτησε το σχολείο. Αυτό βέβαια δεν τον εμπόδισε να γυαλίσει παπούτσια, να πλύνει πιάτα και να κάνει ένοπλες ληστείες. Στα 16 του λοιπόν, κάνει και φυλακή. Αποφασίζει να ασχοληθεί επαγγελματικά με την πυγμαχία. Όποια φιλοδοξία και αν είχε διακόπηκε μετά από ένα τραυματισμό.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’50 γνωρίζει στη φυλακή τον πιανίστα Bobby Byrd. Μετά την αποφυλάκιση τους, παίζουν μαζί σε διάφορα club. Το 1955 ο μάνατζερ του Little Richard τους κλείνει συμβόλαιο. Ωστόσο το πρωί δουλεύει σε μια εταιρία και τα απογεύματα ως ντράμερ. Στο σχήμα προστίθεται και ο Bill Johnson και ονομάζονται Three Swanee, μετά Swanee Quintet και τέλος The Swanee’s. Το 1956 όμως τα πράγματα αλλάζουν και πάλι. Μετονομάζονται σε Famous Flames. Αλλάζει όλη η σύνθεση και ο καθένας παίζει τουλάχιστον από δυο όργανα. Johnny Terry και Nashpendle Knox (φωνητικά), Wilbert Smith και Ray Felder (σαξόφωνο), Clarence Mack (μπάσο) και Edison Gore (τύμπανα).

Στα μέσα του 1956 κλείνουν συμβόλαιο με την King Records και φτιάχνουν το πρώτο τους σίνγκλ Please, Please, Please το οποίο μπήκε στην πρώτη δεκάδα των R&B. Η εταιρία τους απειλεί ότι αν ο επόμενος δίσκος δεν πάει καλύτερα ,θα διακόψουν το συμβόλαιο. Έτσι το 1958 φτιάχνεται το Try Me το οποίο φτάνει στο #58 στην Αμερική και #1 στα R&B. Αυτή είναι η αρχή της καταπληκτικής πορείας και καριέρας του τρελλιάρη κ. James Brown.

james.jpgΣτη δεκαετία του’60 πλέον κάνει το γνωστό live στο Apollo και έχει μια σειρά από επιτυχημένα κομμάτια τα οποία σκαρφάλωσαν σε Αμερική και Αγγλία όπως για παράδειγμα, Papa’s Got A Brand New Bag #6, I Got You (I Feel Good) #1, It’s a Man’s World #3, Cold Sweat #4, I Got The Feelin’ #5, Say It Loud – I’m Black and Proud #9. Το Papa’s Got A Brand New Bag βραβεύεται και με Grammy. Η επιτυχία του είναι τεραστία και δικαιολογημένα θεωρείται ως ο Νονός Της Soul.

Η αρχή της δεκαετίας του ’70 είναι το ίδιο επιτυχημένη. Στα μέσα όμως τα πράγματα αλλάζουν και η εικόνα του αμαυρώνεται. Πρέπει να πληρώσει κάμποσα εκατομμύρια στην εφορία για φοροδιαφυγή, εμπλέκεται σε ένα σκάνδαλο με δωροδοκία, χωρίζει με τη γυναίκα του και πεθαίνει ο γιος του Teddy Brown σε τροχαίο. Για να πληρώσει τους φόρους του, πρέπει να πουλήσει το ραδιοφωνικό του σταθμό, το αεροπλάνο του και να περιοδεύσει σε Ιαπωνία και Αφρική.

Η δεκαετία του ’80 θα τον βρει σε μια παρακμή, με μοναδική καλή στιγμή την παρουσία του στην ταινία Blues Brothers και το 1985 στην ταινία Rocky. Μέσα από την ταινία γίνετε επιτυχία το Living in America το οποίο του προσφέρει ακόμα ένα Grammy. Το1987 ξανασυλαμβανεται για κατοχή και χρήση ναρκωτικών. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν επιτίθεται στη γυναίκα του και αντιστέκεται να τον συλλάβουν. Το 1988 καταδικάζεται για απόπειρα δολοφονίας της γυναίκας του, και φυλακίζεται για έξι χρόνια. Σε 15 μήνες όμως βγαίνει με αναστολή και κάνει εθελοντικά ενημέρωση μέσω ραδιοφώνου και τηλεόρασης,για τα ……ναρκωτικά και το ποτό. Το 1991 επιστρέφει δυναμικά και κάνει ένα live στο Los Angeles, με μια 12μελη μπάντα, μεταξύ των οποίων ο Mick Jagger και ο Quincy Jones. Το Sex Machine επανακυκλοφορεί για τέταρτη φορά. Το 1993 κερδίζει για ακόμη μια φορά Grammy, όχι για τραγούδι ή δίσκο, αλλά για την πολυτάραχη ζωή του. Το 1998 γεννιέται ο δίσκος I’m Back.

Από εκεί και πέρα ο Νονός αρχίζει να μεγαλώνει. Όχι όσον άφορα τη μουσική του, γιατί δόξα το Θεό και περιοδείες κάνει, και συναυλίες κάνει και δίσκους φτιάχνει. Μεγαλώνει και γίνετε ευαίσθητος στις ασθένειες. Το 2004 προσβάλλεται από καρκίνο του προστάτη, εμπόδιο τεράστιο που όμως προσπερνάει. Δε γίνετε όμως το ίδιο και τα Χριστούγεννα του 2006 όπου τελικά αφήνει και την τελευταία του πνοή από πνευμονία. Ο νονός της soul λοιπόν, μπορεί φωνητικά ως soul man να μην συγκρίνεται τόσο με τον Marvin Gaye, ωστόσο όμως επί σκηνής διασκεδάζει το κόσμο του είναι μοναδικός και στη τελική για μας δεν παύει να είναι ο Νονός για όλα και σε όλα. Είναι ένας ιδιαίτερος καλλιτέχνης και φάνηκε μέσα από τη πορεία του και το πέρασμα τόσων χρόνων στη μουσική φτάνοντας μέχρι και σήμερα…..

I’m a soulman




Rock αναγνώσεις

Free Image Hosting at www.ImageShack.us

ROCK ΣΤΑΣΕΙς

Rock Stats

  • 44.905 hits
Advertisements