18
Απρ.
07

Mono – You are there (2006)

by horexakias

mono.jpg

Σ’αυτό το review ξεχνάμε συγκρίσεις με άλλους, ξεχνάμε την Αγγλία, την Ευρώπη, ξεχνάμε και την Αμερική. Κατά καιρούς έχω ακούσει διάφορες μπάντες που έρχονται από ανατολή, αυτοί όμως είναι το κάτι άλλο. Τους γνώρισα πρόσφατα, και ενώ μιλούσα με ένα φίλο με έβαλε να ακούσω τους Mono από το κινητό του.

Οι Mono είναι τετραμελής μπάντα από την Ιαπωνία. Σχηματίστηκαν περί τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας. Συγκεκριμένα το 1999. Αποτελούνται από δυο κιθάρες, μπάσο και τύμπανα. Η ιστορία τους γνωστή πάνω κάτω. Δυο φίλοι ψάχνουν μέλη για το συγκρότημα τους. Το θέμα όμως είναι να υπάρχει χημεία . Ευτυχώς για εμάς αυτοί έχουν. Η δισκογραφία τους περιλαμβάνει τέσσερις δίσκους. Το Under The pipal Tree είναι ο πρώτος τους το 2001.Το 2003 φτιάχτηκε ο δεύτερος One step more and you die. Την επόμενη χρόνια κυκλοφορεί ο τρίτος Walking cloud & deep red sky , Flag Fluttered & the Sun Shined, και το 2006 το You Are There.

Το You Are There είναι ένας instrumental δίσκος, (ευτυχώς γιατί δεν θα μπορούσα να τον φανταστώ με στίχους στα Γιαπωνέζικα). Θα μπορούσε κάλλιστα να ντύσει και να στηρίξει μια ταινία και σίγουρα όχι κωμωδία. Μουσικές ατμοσφαιρικές με καταπληκτικά ξεσπάσματα. Μουσική-οί /νευρωτική-οί, με τρομερές εκρήξεις. Παίζουν και πας από το σκοτάδι στο φως και ανάποδα, σαν να πέφτουν φλόγες πάνω σε πάγο. Πανέμορφες κιθάρες, που σου αφήνουν συναισθηματικές αιχμές, ένα 45 λεπτο ταξίδι από κομμάτια που τα περισσότερα διαρκούν πάνω από 10 λεπτά. Σχεδόν όλα ξεκινούν υποτονικά, που στη συνεχεία αποκτούν έναν όγκο, διευκολύνοντας τον ακροατή σε αυτό που ακούει, τύμπανα που κλοτσάνε και οι κιθάρες να σε στέλνουν στο κόκκινο. Σκληροί μα συνάμα με ένα τέχνασμα μπορούν να σε κρατήσουν σε μια συναισθηματική επαφή, και να σου προσφέρουν απλοχέρα τη μελαγχολία. Ή μάλλον καλύτερα, το ζήτημα της διάθεσης το αφήνω να το επιλέξει ο καθένας ξεχωριστά. Σε μια εποχή που συνεχίζω να λέω ότι μουσικά είναι θαμπή και απρόσιτη, οι Mono σαν ανεμιστήρες καθαρίζουν την ατμόσφαιρα. Το βιολί και το τσέλο κάνουν τα κομμάτια ακόμα πιο εύθραυστα, αλλά προσιτά.

mono1.jpg

Το πρώτο κομμάτι του δίσκου, το The Flames Beyond the Cold Mountain, ξεκινάει με το παιχνίδισμα των κιθαρών. Οι στρογγυλεμένοι ήχοι αφήνουν τη θέση τους σε μια ηλεκτρική μελωδία σαν ψιθύρισμα μέχρι που κορυφώνονται. Σε σχέση με το προηγούμενο τα πράγματα είναι συνοπτικά. Το A Heart Has Asked for the Pleasure με την κιθάρα και το βιολί, είναι για νανούρισμα. Το Yearning είναι η συνέχεια του. Μουσική για ένα ποίημα. Τα στρωματά της μουσικής βαθμιαία πυκνώνουν, έως ότου φτάνει στην κορύφωση. Μουσικοί που μαγειρεύουν τη μουσική τους. Στο The Remains of the Day, πλέον έχεις καταλάβει ότι οι ανθρώποι δεν είναι ποιητές με λέξεις αλλά με νότες. Δεν γράφουν σε χαρτί, άλλα σε πεντάγραμμο. Σε αντίθεση το Moonlight σε οδηγεί κατευθείαν στο αυτοκίνητο σου, να βρεις μια τεραστία ευθεία και να ταξιδεύεις για 13 ολόκληρα λεπτά μελαγχολώντας.

Εν ολίγοις, αυτό είναι ένα αριστούργημα. MADE IN JAPAN. Σαν τις καλές φωτογραφικές. Προσωπικά θεωρώ ότι οι Mono είναι αποδεκτοί ως κλασικοί. Είναι ένα σύνολό δεμένο και πραγματικά εξαιρετικό. Σου προσφέρουν ένα δύσκολο πράγμα. Την εμπειρία της διέγερσης, της μελαγχολίας και της ευφορίας ταυτόχρονα. Θα χαμογελάσετε, θα φωνάξετε, θα χαλαρώσετε, θα ερωτευτείτε αλλά προ πάντων, θα δοκιμάσετε τους Mono στερεοφωνικά.

TRACK LIST:

  1. The Flames Beyond the Cold Mountain 13:29
  2. A Heart Has Asked for the Pleasure 3:43
  3. Yearning 15:38
  4. Are You There? 10:25
  5. The Remains of the Day 3:41
  6. Moonlight 13:00

BAND MEMBERS:
Yoda – Guitar
Takaakira Goto – Guitar
Tamaki – Bass
Yasunori Takada – Drums

Advertisements

12 Responses to “Mono – You are there (2006)”


  1. Απρίλιος 18, 2007 στο 7:46 μμ

    Ωραίοι. Δεν πίστευα οτι υπάρχουν ακόμα.
    Κάποτε ήταν η πιο κλασική Guy παραγκελιά στα μπαρ που έπαιζα.

  2. 2 xnoudi
    Απρίλιος 19, 2007 στο 6:09 πμ

    «Walking Cloud and Deep Red Sky, Flag Fluttered and the Sun Shined». Αυτό ήταν το τελευταίο άλμπουμ τους που «πάρκαρε» στη δισκοθήκη μου. Χιλιοακουσμένο και αγαπημένο πολύ. Έκτοτε δεν τους παρακολούθησα καθόλου και τυχαία άκουσα κάποια κομμάτια τους από το «You are there» στον 1055 fm της Θεσσαλονίκης.
    Θα μου άρεσε να ακούσω λέξεις πάνω στις μουσικές τους αλλά από το να τις ακούσω στα Ιαπωνικά, προτιμώ να τις φαντάζομαι μόνη μου ως εικόνες. Γιατί τέτοιες φτιάχνουν άπειρες οι mono.

    Oμορφο κείμενο και ενδιαφέρουσα πρόταση Horexakia 🙂

  3. Απρίλιος 19, 2007 στο 8:24 πμ

    Εννοώ gay παραγκελιά βέβαια.
    Υ.Γ. Καλημέρα

  4. Απρίλιος 19, 2007 στο 10:40 πμ

    Μόνο που οι Mono, πχ με το yearing συμπυκνώνουνε τη ζωή ενός ανθρώπου σε μόνο μερικά λεπτά. Κι εκεί που νομίζεις πως είσαι μόνος, έρχονται ξεχασμένες αναμνήσεις, που ήτανε μόνες τόσες καιρό θαμμένες κάπου στα πίσω τοιχώματα του εγκέφαλου.
    Γαμάτοι είναι, κι όχι mono.

  5. Απρίλιος 19, 2007 στο 3:29 μμ

    Ωραίοι, πράγματι. Το moonlight είναι για μένα η κορυφαία στιγμή του δίσκου. Έχει πιο «βαρύ σκελετό» από τα υπόλοιπα. Προσωπικά μου προκάλεσαν θλίψη μα είναι ενδιαφέροντες. Παρόλα αυτά, βρίσκω τα ξεσπάσμα τα τους αρκετά τυφλά και λιγότερο ευρηματικά σε σύγκριση με τους κορυφαίους για μένα godspeed you black emperor!
    Παραμένει όμως το γεγονός ότι πρόκειται για έναν πολύ καλό δίσκο.

  6. 6 horexakias
    Απρίλιος 19, 2007 στο 6:08 μμ

    indictos :Ηξερα οτι η μουσικη,χωριζεται σε διαφορες κατηγοριες.Π.χ punk,rock,heavy metal,rock and roll,grunge κ.ο.κ,τωρα θα εχω υποψιν μου και την gay κατηγορια.Βεβαια δεν καταλαβαινω,με ποιο κριτηριο χαρακτηριζεις μια μουσικη ως gay.

    xnoudi :Ευτυχως δε λες? Μια χαρα τα καταφερνουν και χωρις στιχο.Εσυ βαλε φαντασια.

    global :Εσυ global απ’ότι καταλαβα, τη φαντασια την εχεις διαθέσει ηδη, για να ντυσεις τους mono με στιχους.Μπραβο.

    druqbar :Αγαπητε dr.Ειναι σαφες νομιζω οτι οι mono εχουν αντιγραψει τους godspeed you black emperor,και μεταξυ μας τωρα, ειναι και συγκροτηματαρα μιας και το εθιξες.Πριν απο 3-4 χρονια ειχαν παιξει Αθηνα,αλλα δεν θυμαμαι αν ειχαν ανεβει θεσ/νικη.Γιατρε,αλλο πραγμα να βλεπεις ολοκληρη ομαδα ποδοσφαιρου να παιζει ζωντανα…

    Καλο βραδυ σε ολους.

  7. Απρίλιος 19, 2007 στο 11:45 μμ

    horexakias Το παρεξήγησες, είπα απλά οτι ήταν γκέι παραγκελιά, οτι μου το ζητούσαν να το παίξω (το τραγούδι λέμε έτσι;) μόνο γκέι.
    Οτι υπάρχει βέβαια γκέι μουσική δεν το συζητάω κάν, και το κριτήριο είναι εύκολο, βάζεις και βλέπεις ποιοί (και πως) χορεύουν. Βρές μου εσύ ας πούμε μια κατηγορία για τον Sylvester. 🙂

  8. 8 horexakias
    Απρίλιος 20, 2007 στο 7:39 μμ

    my dear indictos.Δουλευοντας νυχτα, σιγουρα βλεπεις πολλα και παραξενα.Εστω και αν σε παρεξηγησα,εστω και αν το σχολιο σου δεν αφορουσε μουσικους και μουσικες,και παλι νομιζω πως το βλεπεις λιγο ρατσιστικα.Δεν ηξερα οτι το come on eileen, ή το I wanna be your dog, εχει και βηματα? Βηματα ξερω εχει ο τσαμικος,ο καλαματιανος.Ο καθενας χορευει οπως του υποδεικνυει το συναισθημα, το κομματι και το ποτο τη συγκεκριμενη στιγμη οπως και να ειναι.Αυτιστικος,τρελλος,gay και δεν ξερω ‘γω πως. Τελοσπαντων ισως και να κανω λαθος.Στη τελικη δημοκρατια εχουμε.Καλο βραδυ και σ/κ.

  9. Απρίλιος 21, 2007 στο 1:55 μμ

    ‘Δεν ήξερα οτι το come on eileen, ή το I wanna be your dog, εχει και βηματα’
    Ε λοιπόν φίλε έχουν βήματα και παραέχουν και όχι μόνο οι Dexys και οι Stooges αλλά και από το ίδιο γκρουπ, ας πούμε τους Clash, σε άλλο κόσμο παίζεις το Should I Stay or Should I Go? και σε άλλον το Guns of Brixton και εμένα η δουλειά μου είναι να τα παρατηρώ αυτά και να προσπαθώ να τους κάνω να διασκεδάσουν.
    Κόλλησες σε ένα σχόλιο που είναι απλά μια διαπίστωση, του ιδίου βάρους για μένα με το να σου πω ότι 8 στους 10 που μου ζητάν Stooges φοράν, μαύρα σταράκια και στενά τζιν, και οι 8 στους 10 που ζητάν Dexys φοράν Martins (ή Camper πλέον) και είναι κοντά στα σαράντα. Δηλαδή είναι ρατσισμός να πω ότι η πιο κλασική γυναικεία παραγγελιά είναι οι Placebo;
    Αυτό φίλε ΔΕΝ είναι ρατσισμός, αυτό είναι μια εμπειρική στατιστική, απαραίτητη για αυτό που κάνω, πόσο μάλλον από την στιγμή που τις γενικεύσεις αυτές, τις κάνω με σκοπό απλά να κάνω τους πάντες να περάσουν καλά. (και νομίζω ότι τα καταφέρνω)
    Φιλικά Ίνδικτος.

  10. Απρίλιος 22, 2007 στο 12:07 μμ

    Παιδια (και sorry για το ασχετο) το ακουσατε για τους James? Εχετε καμια πληροφορια μηπως?

  11. Απρίλιος 22, 2007 στο 3:55 μμ

    Αν ισχύουν αυτά που λέει στο http://www.wearejames.com/ μάλλον επανασυνδέθηκαν και κάνουν συναυλίες οι οποίες είναι και sold out! Επίσης θα κυκλοφορήσουν και τα singles τους…

    Μάλιστα…

  12. Απρίλιος 22, 2007 στο 5:16 μμ

    ένα σχόλιο γιά ένα νέο τραγούδι απο ένα promo cd βρήκα εδώ
    http://inaspaceofafewminutes.blogspot.com/


Comments are currently closed.

Rock αναγνώσεις

Free Image Hosting at www.ImageShack.us

ROCK ΣΤΑΣΕΙς

Rock Stats

  • 44,572 hits

Αρέσει σε %d bloggers: