by xnoudi
Γεννημένος στις 21 Σεπτεμβρίου 1934 στο Μόντρεαλ του Καναδά, ζει τα παιδικά του χρόνια ως μέλος μιας ευκατάστατης εβραικής οικογένειας. Mε αφορμή τη μεγάλη του επιθυμία να εντυπωσιάσει τις έφηβες συμμαθήτριές του, ξεκινά να ασχολείται με την εκμάθηση κιθάρας για να συνειδητοποιήσει κάπου γύρω στα 16 του, το μεγάλο στιχουργικό ταλέντο και την ικανότητά του να συνθέτει όμορφες μελωδίες και ήχους. Κάπου εκεί δημιουργεί την πρώτη Country – Folk μπάντα του, με το όνομα Τhe Buckskin Boys.
Οι λογοτεχνικές του φιλοδοξίες υπερισχύουν των μουσικών του και έτσι στρέφεται στην συγγραφή και έκδοση ποιητικών συλλογών οι οποίες εκδίδονται στον Καναδά όπου και γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία στους λογοτεχνικούς κύκλους της χώρας.
Έπρεπε να περάσουν αρκετά χρόνια για να στραφεί και πάλι στις μουσικές του ανησυχίες και έτσι το 1967 τον βρίσκει στις Η.Π.Α, να ξεκινά την μουσική του καριέρα. Από την εποχή του “Suzanne” και του “Bird on a Wire,” η ετικέτα του folk τραγουδιστή που κάποιοι βιαστικά “κόλλησαν” στις πρώτες δουλειές του, ξεθώριασε από τις επόμενες, όπως το “Tower of Song” , το “Everybody Knows” το “First We Take Manhattan” και το “Democracy”. Χαρακτηρισμοί σαν αυτούς του «αισθησιακού προφήτη» και του «υπερρεαλιστή cabaret μουσικού» μοιάζουν να ταιριάζουν καλύτερα στην ιδιοσυγκρασία και στην δουλειά του.
Θεματικά, οι στίχοι του κινούνται μεταξύ θρησκείας, έρωτα και μοναξίας, χωρίς ωστόσο να λείπουν και οι τοποθετήσεις σε κοινωνικοπολιτικά θέματα όπως ο πόλεμος και οι εκτρώσεις.
Mε το “I’m your man” που κυκλοφόρησε το 1987 συντελείται η μεγάλη αλλαγή στην μουσική του. Τα synths έχουν τον πρώτο λόγο, τα κοινωνικά σχόλια και το σκοτεινό χιούμορ του είναι στο ζενίθ τους και η εμπορική επιτυχία χτυπά την πόρτα του, με το ομώνυμο τραγούδι και το “First We Take Manhattan” να θεωρούνται πλέον από τα πιο δημοφιλή του.
Ο middle 60’s χαρακτήρας των συνθέσεών του αποτελεί πια παρελθόν και μία νέα καριέρα ξεκινά κανοντάς τον δημοφιλή και πολύ αγαπητό και στις νεαρές ηλικίες που στο έργο του βρήκαν έναν εξαιρετικό συνδιασμό ποίησης, συναισθηματισμού, λυρισμού και κοινωνικού προβληματισμού.
Με δεκατέσσερα albums , τρεις συλλογές, έντεκα βιβλία (πεζά και ποιήματα ) εικοσιέξι τραγούδια του να ντύνουν ηχητικά αντίστοιχο αριθμό ταινιών, τουλάχιστον είκοσι συνθέσεις του να έχουν ερμηνευτεί από πολύ σημαντικούς καλλιτέχνες (Nick Cave and The Bad Seeds, Marianne Faithfull, Johnny Cash, Joe Cocker, Judy Collins) και με δύο ταινίες στο ενεργητικό του (Τhe favourite game βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του και I’m your man που γυρίστηκε με αφορμή την συναυλία που δόθηκε προς τιμήν του στο Sydney Opera House το 2005) περισσότερο όμως λόγω της ομιχλώδους, μυσταγωγικής και ευγενικής του προσωπικότητας, ο Leonard Cohen δικαίως χαρακτηρίζεται ως ένας από τους πιο επιτυχημένους τραγουδιστές – τραγουδοποιούς στο είδος που εδώ και τέσσερις δεκαετίες αντιπροσωπεύει.
O κύριος Cohen είναι η περίπτωση του καλλιτέχνη εκείνου που χαρακτηρίζεται από ένα γερά δεμένο σύνολο πολλών χαρισμάτων, που θα μιλήσει και θα συνθέσει μόνο όταν θα υπάρχει ουσιαστικός λόγος. Είναι ο καλλιτέχνης που από το μπαλκόνι του σπιτιού του στην Ύδρα, μέχρι το Mount Baldy Zen Center όπου για μία πενταετία απομονώθηκε μελετώντας την βουδιστική φιλοσοφία , δεν έπαψε ποτέ να υπηρετεί την μουσική μέσα από το πρίσμα του ανθρώπου που στα 73 του χρόνια ακόμα αναρωτιέται για το νόημα της ζωής, της προσωπικής ευτυχίας της πλήρωσης μέσα από την αγάπη, της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης.
Και όπως ο ίδιος λέει, “success is in the silence, though fame is in the song”
Περίεργοι τύποι αυτοί οι Modest Mouse. Αν και υπάρχουν από το 1993 ως indie συγκρότημα, μόλις το 2004 γνώρισαν εμπορική επιτυχία με το album τους 
«we make records because we still have a lot of demons to exorcise: we enjoy the therapeutic nature of making music and through that enjoyment we want to express that joy and pass it on to people. It is our greatest source of therapy, and our greatest means of expression.» 
